Ukłon jest pokazem sprawności i pomysłowości obraźników i obraźniczek. Nagradzany jest przez widzów oklaskami. Zauważalna jest rywalizacja między poszczególnymi zespołami o najlepszy pokaz, a nawet organizowane są mistrzostwa pokłonów.
Historia Historia tradycji pokłonów feretronów nie została dotychczas szczegółowo zbadana. Nie wspomina o tym zwyczaju o. Grzegorz Gdański OFM, autor Kroniki Klasztoru Franciszkanów Ściślejszej Obserwancji w Wejherowie w latach 1633–1676, ani nie pisze o nich autor wydawanego od 1701 roku modlitewnika kalwaryjskiego. Jednak uważa się, że tradycja ta liczy co najmniej 300 lat.
Słowo „feretron”, według Andrzeja Bańkowskiego, pochodzi z łaciny i oznacza noszony w procesji posąg lub obraz przytwierdzony do specjalnych nosideł. Pierwsza wzmianka o pokłonie feretronów w Kalwarii Wejherowskiej znajduje się w poemacie Aleksandra Majkowskiego Pielgrzymka Wejherowska z 1899 roku: Kłania się obraz obrazowi, a chorągiew proporcowi. Ten sam autor w epopei kaszubskiej opublikowanej w 1938 r. Żëcé i przigòdë Remùsa opisał powrotną drogę pielgrzymki: Tam po raz ostatni żegnają się ludzie z ludźmi, chorągwie z chorągwiami, obrazy z obrazami.