Rok 1967 został przyjęty za moment, w którym teoria Birkelanda została potwierdzona i zrehabilitowana. W 1969 Milo Schield, Alex Dessler i John Freeman użyli po raz pierwszy określenia prądy Birkelanda. W 1970 Zmuda, Armstrong i Heuring napisali kolejną pracę, w której zgadzają się co do tego, że ich obserwacje były zgodne z prądami przyległymi do pola, jak sugerowali Cumming, Dessler i Boström.
Zobacz też elektromagnetyzm magnetohydrodynamika elektryczny model kosmosu zakłada, że prądy Birkelanda występują na poziomie międzygalaktycznym i są ważne w formowaniu się galaktyk
thumb|300px|Złożone, samo-ściskające pole magnetyczne i ścieżki prądowe w prądzie Birkelanda, które mogą powstać w plazmie (Figure 15.3.2, Alfvén and Arrhenius, 1976)
Przypisy
Dalsza lektura Książki Egeland, Alv, Burke, William J.,(2005), Kristian Birkeland, The First Space Scientist, Springer s. 221, . Peratt, Anthony (1992), Physics of the Plasma Universe, Birkeland Currents in Cosmic Plasma (s. 43–92), Springer-Verlag, i https://web.archive.org/web/20171203224655/http://www.plasma-universe.com/index.php/Physics_of_the_Plasma_Universe_(Book) Ohtani, Shin-ichi; Ryoichi Fujii, Michael Hesse i Robert Lysak, redaktorzy (2000), Magnetospheric Currents Systems, Am. Geophys. Union, Washington, D.C., .
Czasopisma
Linki zewnętrzne
Active Magnetosphere and Planetary Electrodynamics Response Experiment (Project AMPERE)
Kategoria:Jonosfera