W eseju The unique universe Smolin przedstawiał tę linię myślenia jako alternatywę wobec ponadczasowego multiwersum i wyjaśnień opartych głównie na zasadzie antropicznej. W debacie prowadzonej na łamach Edge Leonard Susskind oceniał, że pomysł Smolina zasługiwał na większą uwagę, niż faktycznie otrzymał.
Testy doświadczalne i podstawy mechaniki kwantowej Obok pracy czysto teoretycznej Smolin zajmował się także fenomenologią kwantowej grawitacji, czyli pytaniem, czy skutki nowych teorii czasoprzestrzeni da się uchwycić w obserwacjach astrofizycznych. Profil Perimeter Institute wiąże jego badania z analizą możliwych deformacji symetrii czasoprzestrzennych, obserwacjami rozbłysków gamma z teleskopu Fermi oraz z rozwijaniem zasady relative locality. To samo źródło podkreśla jego współpracę z Giovannim Amelino-Camelią przy badaniu ograniczeń na deformacje i łamanie niezmienniczości Lorentza wynikających z danych astrofizycznych.
Na tej samej stronie wskazano też jego wkład w podstawy mechaniki kwantowej, w tym rozwijanie tzw. real ensemble interpretation, oraz próbę zbudowania programu badawczego, w którym czas jest własnością fundamentalną i nieredukowalną, a nie jedynie zjawiskiem emergentnym.