Do ulubionych miejsc, które tam nawiedzał należała skalna grota nad brzegiem rzeki Cardoner. Tam oto dokonało się pierwsze przeżycie mistyczne, którym było objawienie Trójcy Przenajświętszej. To objawienie stało się fundamentem jego życia i działania, którego treścią był Majestat Boga pełen chwały. Kolejnym objawieniem było objawienie Boga Stworzyciela i samego aktu stworzenia. Loyola zobaczył, że wszystko pochodzi od Boga. Odtąd znajdował Boga we wszystkich stworzeniach. Następne objawienie dokonało się w czasie odprawiania Mszy św. Ujrzał wtedy Jezusa w najświętszym Sakramencie i pojął sposób obecności Zbawiciela pod postacią chleba – Hostii. Dzięki temu objawieniu Loyola określił charakter swojego powołania: pomoc duszom. Wielokrotnie jeszcze Jezus objawiał się Loyoli, szczególnie w ciężkich dla niego chwilach. Największym oświeceniem było to, którego doświadczył podczas wędrówki wzdłuż potoku Cardoner. Tam bowiem doznał łaski pełnego rozumienia spraw duchowych, dotyczących tajemnic wiary i spraw tego świata. Ta chwila zadecydowała o tym, że Loyola stał się założycielem Towarzystwa Jezusowego, a także autorem Ćwiczeń duchownych, które stały się narzędziem reformy religijnej w Kościele. Wizja w La Storta (1537). Chrystologiczne przeżycie mistyczne Gdzieś w połowie listopada 1537 r.