Zbiegł z niej 3 czerwca kolejnego roku i został przydzielony do 2 pułku artylerii ciężkiej, a w tym samym roku od sierpnia został sekretarzem, a później referentem sekcji amunicyjnej Departamentu Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1 pułku artylerii polowej Legionów był od czerwca 1920 pierwszym oficerem, a następnie dowódcą baterii. Od­zna­czył się mę­stwem w bo­jach pod wsią Ze­lwa, pod­czas ak­cji na Sej­ny 22 września oraz przy przej­ściu to­ru ko­le­jo­we­go mię­dzy Stołp­ca­mi a Ho­ro­dzie­ją 3 października 1920. Adiutant tej jednostki od grudnia, a od lipca 1921 adiutant 1 Brygady Artylerii Legionów. Ukończył w Toruniu w okresie sierpień–październik wyższy kurs oficerów sztabowych artylerii i powrócił do 1 pułku artylerii polowej Legionów na stanowisko p.o. dowódcy baterii. Z dniem 1 maja 1922 przeniesiony do rezerwy. 17 maja 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari" V klasy. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 672. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych artylerii. Posiadał przydział w rezerwie do 1 pułku artylerii polowej Legionów. W 1934 posiadał przydział w rezerwie do 8 pułku artylerii lekkiej w Płocku.