Les preuves; Affaire Dreyfus (1900); Action socialiste (1899); Études socialistes (1902), i, wraz z innymi autorami, Histoire socialiste (1901).
Pacyfizm Jaurès był zdeklarowanym antymilitarystą, który proponował rozwiązać kryzys, który później przerodził się w I wojnę światową, metodami dyplomatycznymi. Gdy okazało się, iż wojna jest nieunikniona, Jaurès próbował zorganizować strajk generalny we Francji i Niemczech, aby w ten sposób zmusić rządy do negocjacji. Było to bardzo trudne, ponieważ Francuzi pragnęli zemsty za przegraną w wojnie francusko-pruskiej.
Dzień przed mobilizacją, która zapoczątkowała udział Francji w wojnie, Jaurès został zamordowany w kawiarni Café du Croissant przy ulicy Montmartre w Paryżu. Sprawcą zamachu był Raoul Vilain, młody francuski fanatyczny nacjonalista. Został on po wojnie oskarżony w procesie sądowym i, zaskakująco, uniewinniony.
Dziesięć lat po śmierci, szczątki Jaurèsa zostały przeniesiony do paryskiego Panteonu.
Życie prywatne 29 czerwca 1886 ożenił się z Louise Bois (1867–1931), córką kupca z Albi, z którą miał dwoje dzieci: Madeleine Jaurès, ur. 19 września 1889, zm. 1951, matka Jean-Jacques Delaporte (1910-1931); Louis Paul Jaurès, ur. 27 sierpnia 1898, zm. 1918.