Początek działalności lewicowej W 1892 roku zdecydowanie poparł górników z Carmaux, którzy zastrajkowali w proteście przeciwko zwolnieniu jednego z ich towarzyszy o poglądach socjalistycznych. W następnym roku został ponownie wybrany na deputowanego. Pomimo przegranej w wyborach w 1898 i spędzenia czterech lat poza ławami izby, jego elokwentne przemowy wyrobiły mu markę intelektualnego przodownika myśli socjalistycznej. W tym czasie pisał do czasopisma La Petite République, jak również udzielał się jako obrońca kapitana Alfreda Dreyfusa (oficera żydowskiego pochodzenia oskarżonego o szpiegostwo). Zaaprobował także włączenie Alexandre Milleranda, socjalisty, do rządu René Waldeck-Rousseau, pomimo że posunięcie to doprowadziło do rozłamu w ruchu. Rewolucyjną grupę wyprowadził z organizacji Jules Guesde.