Bitwa pod Alcácer-Quibir (Alcazarquivir, Al-Kasr al-Kabir) – bitwa trzech króli, która miała miejsce 4 sierpnia 1578 roku pomiędzy koalicją króla Portugalii Sebastiana i pretendenta do marokańskiego tronu w Fezie Abu Abdullaha Muhammada II a ówczesnym władcą Fezu i całego Maroka – sułtanem Abu Marwanem Abd al-Malikiem I z dynastii Saadytów.
Geneza konfliktu W 1568 roku Sebastian I objął samodzielne rządy w Portugalii. Od najmłodszych lat był przekonany o swojej misji przesłanej od Boga. Jego głównym celem było zorganizowanie krucjaty przeciwko niewiernym. Sebastian po pierwszej wyprawie do Maroka (1574) uznał się za jej zwycięzce oraz wrócił do Portugalii, by zaplanować następną krucjatę.
W 1576 roku sułtana Maroka – Abu Abdullah Muhammad II został obalony przez pretendenta do tronu – Abu Marwana Abd al-Malika I, który miał wsparcie osmańskie. Obalony sułtan uciekł do Hiszpanii, gdzie wnioskował o wsparcie, jednak król Hiszpanii – Filip II nie chciał angażować się w konflikty w Afryce. Po wiadomości o planowanej krucjacie przeciwko Maroku, Muhammad poprosił władcę Portugalii o pomoc, na co Sebastian wyraził zgodę.