Lata 60. XX w. W tym okresie Paich bardziej poświęcał się muzyce popularnej i współpracy z takimi muzykami jak Andy Williams, Al Hirt, Dinah Shore, Ray Charles, Sammy Davis Jr. i Jack Jones. Do połowy lat 70. Paich prowadził studyjną orkiestrę podczas telewizyjnych programów rozrywkowych: „The Glen Campbell Goodtime Hour”, „The Smothers Brothers Comedy Hour” (w którym zastąpił Nelsona Riddle’a) i „The Sony and Cher Show”. Pisał też muzykę do różnych produkcji telewizyjnych, np. do serialu Ironside (zilustrował muzycznie 45 odcinków), a w 1974 przyznano mu – właśnie za „Ironside” – Primetime Emmy (w kategorii „Best Song or Theme”).
Wśród muzyków, którzy korzystali z jego wiedzy i doświadczenia, dla których był przewodnikiem i nauczycielem był też jego syn David Paich (lider zespołu Toto) oraz kompozytor muzyki filmowej James Newton Howard i dyrygent Charles Barber.
Lata 80. i 90. XX w. W latach 80. i 90. aranżował muzykę dla Barbry Streisand i Michaela Jacksona. Dyrygował orkiestrami podczas nagrań i aranżował muzykę do filmów: Flatliners (Linia życia), For The Boys (Dla naszych chłopców), Grand Canyon (Wielki Kanion), The Package (Przesyłka), Pretty Woman i Prince of Tides (Książę przypływów).