W swojej pracy interesował się zagadnieniami szkoły i nauczyciela, sprawami dydaktyczno-wychowawczymi, metodyką nauczania początkowego. W historii pedagogiki szczególnie bliskie były mu tradycje polskiego Oświecenia. Kierował pracami magisterskimi, badaniami nauczycieli studiujących zaocznie i studentów UŁ. Brał czynny udział w naradach i zjazdach nauczycieli przedmiotów pedagogicznych, w szczególności naradach specjalistów do spraw metodyki nauczania początkowego, dydaktyki i praktyk pedagogicznych. Współpracował z Instytutem Kształcenia Nauczycieli i Badań Oświatowych oraz z Ośrodkiem Doskonalenia Kadr Nauczycielskich w Łodzi. Zajmował się kontrolą i oceną wyników nauczania. Podkreślał potrzebę samokształcenia nauczycieli. Utrzymywał kontakty z Instytutem Pedagogiki w Warszawie. Zajmował się kształceniem asystentów w Uniwersytecie Łódzkim, Politechnice Łódzkiej i Akademii Medycznej w Łodzi.
Był autorem rozpraw i artykułów, skryptu z zagadnień dydaktyki, opinii o programach nauczania, recenzji oraz referatów.