Analiza filogenetyczna na podstawie allozymowych danych, opublikowanych przez Gavina Naylora w 1992 roku, wskazuje, że żarłacz karaibski jest taksonem siostrzanym kladu, który tworzy żarłacz białopłetwy (C. longimanus), żarłacz ciemnoskóry (C. obscurus), żarłacz galapagoski (C. galapagensis) i żarłacz błękitny (Prionace glauca). Jednakże potrzeba więcej badań, by ustalić dokładne zależności wewnątrz Carcharhinus.
Występowanie i środowisko Występuje na wybrzeżach całej tropikalnej, zachodniej części Oceanu Atlantyckiego, od Karoliny Północnej po północną Brazylię, w tym w wodach otaczających Bermudy, w Zatoce Meksykańskiej i Morzu Karaibskim. Spotyka się go stosunkowo rzadko na północ od Florida Keys. Preferuje płytkie wody w okolicach raf koralowych. Widuje się go najczęściej w pobliżu zewnętrznych krańców rafScharfer, A. Biological Profiles: Caribbean Reef Shark. Florida Museum of Natural History Ichthyology Department. [dostęp 2012-10-25]. Zazwyczaj przebywa w częściach akwenów nie przekraczających 30 metrów głębokości, choć potrafi nurkować na głębokość co najmniej 378 m.
Cechy morfologiczne