Oznacza to, że skonsolidowaną podstawę opodatkowania dla grupy będzie stanowiła różnica między sumą dochodów a sumą strat poszczególnych jednostek zależnych/podmiotów tworzących grupę.
Przykład:
Grupę tworzą: przedsiębiorstwo A, działające w Polsce, które za ostatni rok obrotowy osiągnęło zysk 12 mln euro; przedsiębiorstwo B, działające we Francji, które za ostatni rok obrotowy osiągnęło zysk 4 mln euro; przedsiębiorstwo C, działające w Bułgarii, które za ostatni rok obrotowy poniosło stratę 8 mln euro; przedsiębiorstwo D, działające w Hiszpanii, które za ostatni rok obrotowy poniosło stratę 2 mln euro. Skonsolidowana podstawa opodatkowania dla całej grupy wyniesie 6 mln euro, co wynika z obliczenia: (12+4)-(8+2)=16-10=6. Gdyby nie rozliczano podatku w systemie , tylko w ramach poszczególnych krajów, cała grupa łącznie zapłaciłaby podatek od zysku w wysokości 16 mln euro (przedsiębiorstwo A w Polsce zapłaciłoby podatek od 12 mln euro, a przedsiębiorstwo B we Francji – od 4 mln euro), natomiast przedsiębiorstwa C i D mogłyby sobie w państwach swoich siedzib odliczyć poniesione teraz straty (odpowiednio 8 i 2 mln euro) od osiągniętych ewentualnie zysków w przyszłych latach obrotowych.