Amerykanie w pierwszych latach pobytu w komunistycznej Korei nie chcieli tam pozostać na stałe. W 1966 roku dostali się nawet na teren sowieckiej ambasady w Pjongjangu, gdzie poprosili o azyl polityczny w ZSRR, myśląc o ostatecznym powrocie do Ameryki przez Moskwę. Spotkali się jednak z odmową udzielenia azylu ze strony radzieckich dyplomatów. Wiedzieli, że nieudana ucieczka do Związku Radzieckiego może oznaczać dla nich ogromne kłopoty w Korei Północnej, z natychmiastowym wyrokiem śmierci włącznie. Po przekazaniu całej czwórki przez ZSRR władzom w Pjongjangu, Koreańczycy postanowili jednak nie karać Amerykanów. Poddali ich za to specjalnemu programowi ideologicznej reedukacji, którego celem było nauczenie uciekinierów kultury i życia w Korei, oraz ostateczne wyrobienie w nich przekonania o słuszności ucieczki na Północ. Dresnok postanowił wtedy zasymilować się ze społeczeństwem Korei Północnej.