W tym czasie wizerunek Matki Bożej był przyodziany w sukienkę srebrną i pozłacaną (pochodzącą z pewnością sprzed 1772), wraz z ubogaceniem kamieniami, a wizerunki Maryi i Jezusa były ozdobione srebrnymi koronami z kamieniami ozłoconymi (ponadto w koronie zostały wprawione kolczyki). W 1908 cała kaplica została odnowiona zarówno wewnątrz (otynkowana), jak i na zewnątrz (cegła została zastąpiona kamieniem).
Na przestrzeni lat w kaplicy przed ołtarzem i obrazem Matki Bożej Pocieszenia były odprawiane różne nabożeństwa. Według kilku relacji o. Alojzego Karwackiego (byłego gwardiana sanockiego klasztoru, późniejszego prowincjała franciszkańskiego) z końca XIX i początku XX wieku, w tym czasie na obrazie zachowywała się sukienka i tło, wykonane ze srebrnej blachy, natomiast wcześniej umieszczone na nim wota zostały zabrane przez rząd austriacki w czasie panowania cesarza Józefa II w 1791 (władze zaborcze nie odebrały usunęły z obrazu srebrnej sukienki). Z polecenia prowincjała o. Karwackiego 20 lipca 1919 odprawiano o stałej godzinę dnia Prymaryję in colore dei aż do 1954 roku. Ołtarz w kaplicy pierwotnie był wykonany z drewna, był polichrowany na kolor jasnego marmuru. W 1937 został zastąpiony przez ołtarz stiukowy. Wówczas malarz Władysław Lisowski dokonał przemalowania ołtarza na barwę palisandrową.