Zgodnie z zasadą „wasal mojego wasala nie jest moim wasalem”, jaka w średniowieczu istniała w Europie kontynentalnej, gracz nie ma wpływu na swoich wasali. Stąd też poddani króla zarządzający określonymi skrawkami ziemi mogą mu wypowiedzieć posłuszeństwo, a nawet przyłączyć się do innego kraju. Można wpływać na zachowanie wasali, np. poprzez powoływanie ich na urzędy bądź nadawanie im ziemi. System wasalno-lenny wpływa też na organizację wojen; dzięki nim możemy posługiwać się powodami konfliktu (casus belli) naszych wasali, co po wygranej wojnie przełoży się na zdobycie ziemi przez właściciela roszczenia.
Crusader Kings II, wzorem Europy Universalis III i późniejszych gier studia Paradox, nie stawia graczowi warunków zwycięstwa, co oznacza, że gracz musi sobie sam określić cel rozgrywki. Gra kończy się w 1453 roku lub po wymarciu kierowanej dynastii. Istnieje też tryb gry wieloosobowej, w którym może uczestniczyć do 32 graczy.