W 1927 przeniósł się na stałe do RPA, do Kapsztadu (ze względu na zdrowie). Pracował tam jako tłumacz i nauczyciel języków, w 1930 został pierwszym tłumaczem przysięgłym języka polskiego w miejscowym Sądzie Najwyższym. Był korespondentem „Ilustrowanego Kurjera Codziennego”, w którym relacjonował m.in. pobyt w Durbanie „Daru Pomorza” (1934/1935). Krótko przed wybuchem II wojny światowej został attaché prasowym konsulatu polskiego. Jego kapsztadzka willa była ośrodkiem pomocy dla polskich uchodźców i żołnierzy. Zmarł w 1942 na udar serca.
Rodzina Był najmłodszym synem prezesa lwowskiej Izby Adwokackiej Emanuela i Ksawery z Kralów. Jego starszy brat Albert (ur. 1875, zm. po 1939) był kapitanem marynarki w armii austro-węgierskiej, uczestnikiem I wojny światowej, w Polsce zweryfikowanym jako komandor porucznik, Kolejny brat Emil Karol był prawnikiem i prowadził kancelarię adwokacką we Lwowie odziedziczoną po ojcu. Był żonaty z Angielką Hildą Nicholson-Bradley (od 1907), miał dwoje dzieci (syna Jana Tadeusza i córkę Elżbietę).
Przypisy