W 1914 został (za pośrednictwem konsulatu austro-węgierskiego w Anglii) zmobilizowany i służył w szpitalu w Poli, dochodząc do stopnia kapitana intendentury. Uzyskał w tym okresie absolutorium z filozofii na Uniwersytecie Wiedeńskim. Jeszcze w czasie I wojny światowej przeniósł się do Lwowa, brał udział w walkach z Ukraińcami. W styczniu 1919 zgłosił się do polskiej Marynarki Wojennej i został przyjęty w stopniu kapitana. Pracował m.in. w Przedstawicielstwie do Spraw Wojskowych i Morskich przy Komisariacie Generalnym RP w Gdańsku, gdzie korzystano z jego umiejętności językowych. W październiku 1920 został wykładowcą języka angielskiego utworzonej właśnie Szkoły Morskiej w Tczewie, kierował także Komisją Gospodarczą tej szkoły. Został zweryfikowany jako podpułkownik marynarki (później komandor porucznik). W maju 1922 Szkoła Morska przeszła pod zwierzchność Ministerstwa Przemysłu i Handlu, a Roiński został w związku z tym zdemobilizowany i otrzymał status urzędnika państwowego; kontynuował zajęcia w szkole do 1927.