wybudowano również m.in. stołówki, kinoteatr czy łaźnię oraz 4-kilometrową kolej wąskotorową dookoła Podgrodzia, z wykorzystaniem podkładów pochodzących z rozebranej bocznicy do Zakładu Benzyny Syntetycznej w Policach. Pierwotnie planowano ukończenie wszystkich prac na 1 maja, jednak prace toczyły się jeszcze po tym terminie, zaś datę oficjalnego otwarcia wyznaczono na 22 lipca 1952.

Otwarcie ośrodka nastąpiło wraz z początkiem pierwszego turnusu 1 lipca 1952 roku. Oficjalne uroczystości z udziałem przedstawicieli rządu miały jednak miejsce 27 lipca 1952 roku, po zakończeniu Zlotu Młodych Przodowników Budowniczych Polski Ludowej i uchwaleniu Konstytucji PRL. Pierwszym przewodniczącym Miejskiej Rady Narodowej Podgrodzia został Wiesław Prestel, I wiceprzewodniczącym – Ewa Wojciechowska, II wiceprzewodniczącym – Węgier Janos Fekete, zaś skarbnikiem – Andrzej Olszewski.

Powstanie Miasteczka Dziecięcego wiązało się również z propagowaniem ideologii stalinizmu – inicjatorzy budowy twierdzili, że dopiero demokracja ludowa umożliwiła realizację przedsięwzięcia tego typu;