Podczas dysput w Primuliacum często padało imię biskupa Marcina z odległego Tours, który uchodził za postać wielce kontrowersyjną – wychwalaną przez jednych a ganioną przez innych. Sulpicjusz, który wybrał się na pielgrzymkę do grobu świętego Feliksa, zawędrował w roku 394 lub 395 nad Loarę, aby wyrobić sobie własny pogląd na temat Marcina. Został przyjaźnie powitany a osobowość oraz rozległa działalność biskupa Tours wywarły na nim silne wrażenie. Pod wpływem tej fascynacji postanowił spisać dzieło na temat życia Marcina. Do listopada roku 397 (śmierci biskupa) kilkukrotnie podróżował między Primuliacum a Tours, zbierając materiały do swojej pracy.
Żywot, który w ostatecznej wersji został opublikowany prawdopodobnie kilka miesięcy po pogrzebie św. Marcina, od razu zyskał wielką popularność. Spotkał się jednak z krytyką ze strony części wpływowego duchowieństwa i galijskiej arystokracji. Krytyka działalności Marcina, występująca jeszcze za życia świętego, nasiliła się po jego śmierci. W obronie dorobku zmarłego biskupa oraz własnego dzieła napisał Sulpicjusz w latach 397–398 Listy,, a w latach 403–404 Dialogi. W Listach przedstawił argumenty wskazujące na świętość Marcina, a w Dialogach dowodził, że Marcin był jednym z największych ascetów i mistrzów duchowych chrześcijaństwa.