Pierwotna Central Tejo Niewielkie elektrownie, znajdujące się w stolicy Portugalii (Avenida i Boavista), okazały się przestarzałe z powodu rosnącego zapotrzebowania na energię elektryczną. Ponadto, były zlokalizowane w dzielnicach silnie zurbanizowanych, co miało negatywny wpływ na sytuację miejscowej ludności i jednocześnie uniemożliwiało dalszą ekspansję, której z pewnością wymagałby dalszy rozwój przemysłu energetycznego.
Z tych właśnie powodów, na początku 1908 roku firma, która posiadała koncesję na produkcję oraz dystrybucję energii elektrycznej w Lizbonie, Zjednoczone Spółki Gazowe i Elektryczne, (Companhias Reunidas de Gás e Electricidade) (CRGE) rozpoczęła budowę nowej elektrowni cieplnej w Lizbonie. W podaniu o licencję na rozpoczęcie działalności, prosili o pozwolenie na uruchomienie “nowej stacji generującej prąd” znajdującej się w fabrycznej dzielnicy rozciągającej się między Arsenal da Marinha, a plażą Pedrouços, w zachodniej części miasta.
Wybrane miejsce znajdowało się dokładnie w połowie drogi między Pałacem Belém oraz Narodowej Fabryki Sznurka Junqueira, które istnieją po dziś dzień.