Występował w prapremierach sztuk Stanisława Wyspiańskiego, grając Jaśka w "Weselu", Rapsoda w "Bolesławie Śmiałym", Pieśniarza w "Protesilasie i Laodamii" oraz Rodryga w "Cydzie" (parafraza sztuki Pierre'a Corneille'a). Ceniono go za wybitne zdolności w kreowaniu poetyckich, pełnych rozmachu postaci buntowników z polskiego dramatu romantycznego, jak również za talent w odtwarzaniu nowoczesnych bohaterów. Choć podobno proponowano mu prowadzenie zespołu ukraińskiego, odmówił i zdementował w prasie informację o porzuceniu sceny polskiej. W roku 1908 opuścił Kraków i przeniósł się do Łodzi. Występował tam do 1910 pod kierownictwem Aleksandra Zelwerowicza, a potem także z własnym zespołem w latach 1910 -1913 jako dyrektor Teatru Popularnego. Była to jedna z bardziej udanych propozycji teatru dla szerokiej robotniczej widowniMaria Kaczorowska-Herman, Andrzeja Mielewskiego Teatr Popularny w Łodzi, 1910-1913, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970.. Przygotował tam m.in. prapremierę "Klątwy" Wyspiańskiego obejmując rolę Księdza. W roku 1913 powrócił do Krakowa, jako aktor i reżyser Teatru m. J. Słowackiego.Dyrektor Teatru popularnego.. Kurier Lwowski 1913 nr 207 s.