6..
Od 1 listopada 1918 w Wojsku Polskim pełnił służbę na stanowisku naczelnego lekarza 9 pułku artylerii polowej w Garwolinie. 23 stycznia 1919 został komendantem pociągu szpitalnego nr 5. 1 października 1919 został szefem sanitarnym 5 Dywizji Piechoty. Wyróżnił się 4 lipca 1920 w bitwie nad Autą:
6 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w Korpusie Lekarskim, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
We wrześniu 1921 został oddany do dyspozycji szefa sanitarnego Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków. 8 października tego roku został wcielony do kadry kompanii zapasowej sanitarnej nr II jako oddziału macierzystego z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku. 14 października tego roku został przydzielony do Szpitala Wojskowego w Bielsku. 13 listopada 1921 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 92. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych (lekarzy). W lipcu 1923 został przeniesiony do 5 batalionu sanitarnego z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku referenta w Szefostwie Sanitarnym Dowództwa Okręgu Korpusu nr V w Krakowie. 23 grudnia 1925 został zatwierdzony na stanowisku referenta w 5 Okręgowym Szefostwie Sanitarnym w Krakowie.