W takich grach często na wartość danego ruchu tylko nieznacznie wpływają ruchy wykonane gdzie indziej.
W metodzie RAVE dla danego węzła w drzewie wariantów, jego węzły potomne przechowują oprócz zwykłej statystyki zwycięstw w symulacjach także statystykę zwycięstw we wszystkich tych symulacjach rozpoczętych w węźle i poniżej niego, w których wystąpił ruch (także jeśli zagrano go w drzewie, pomiędzy węzłem a symulacją). W ten sposób na zawartość węzłów drzewa oprócz ruchów zagranych w danej pozycji wpływają również te same ruchy zagrane później.
frame|center|RAVE na przykładzie gry w kółko i krzyżyk. Na czerwono zaznaczono węzły drzewa, w których po symulacji b1-a2-b3 zostanie uaktualniona statystyka RAVE.
W metodzie RAVE w kroku wyboru węzła potomnego wybiera się ten węzeł, dla którego zmodyfikowany wzór UCB1 przyjmuje największą wartość. We wzorze tym i oznaczają liczbę wygranych symulacji zawierających ruch i liczbę wszystkich symulacji zawierających ruch a funkcja powinna przyjmować odpowiednio wartości bliskie jedności oraz zera dla i stosunkowo niewielkich oraz stosunkowo dużych. Jeden z wielu zaproponowanych wzorów na który pochodzi od D. Silvera mówi, że w zrównoważonych pozycjach można przyjąć gdzie to empirycznie dobrana stała.