Ostatnie lata i śmierć W 1922 roku ze względu na postępującą gruźlicę musiał zrezygnować z pracy. W liście z 29 listopada 1922, napisanym do swego przyjaciela, Maxa Broda, pogrążony w gorączce Kafka prosił go, aby po jego śmierci spalił wszystkie jego utwory poza Wyrokiem, Palaczem, Przemianą, Kolonią karną, Lekarzem wiejskim i Głodomorem. Brod nie spełnił tego życzenia. W 1923 Kafka przeniósł się do Berlina, by zamieszkać z Dorą Diamant oraz poświęcić się wyłącznie pisaniu.
Rok później, w wieku 40 lat zmarł w sanatorium w Kierling, będącym jedną z gmin katastralnych Klosterneuburga. Bezpośrednią przyczyną śmierci było niedożywienie. Kafka przez gruźlicę nie był w stanie przyjmować pokarmów, a wtedy jeszcze nie znano żywienia dojelitowego. Przed śmiercią błagał lekarzy o zaaplikowanie mu śmiertelnej dawki morfiny, aby nie cierpieć dłużej. Jego ostatnimi słowami były: „Zabij mnie, bo inaczej będziesz mordercą!”. thumb|Grób Franza Kafki w Pradze zaprojektowany przez Leopolda Ehrmanna w formie sześciobocznego kryształu