W latach 1949–1951 do Czechosłowacji na zawody w Pradze i Budziejowic przyjeżdżali także zawodnicy reprezentacji Szwecji. W 1949 roku w wyścigu na 10 km Matocha przypłynął na metę drugi za Gertem Fredrikssonem, ówczesnym dwukrotnym (a ostatecznie sześciokrotnym) złotym medalistą igrzysk olimpijskich. W wywiadzie dla gazety „Ruch” Szwed miał powiedzieć, że gdyby Słowak trenował w taki sam sposób, jak Skandynawowie, bez wątpienia byłby od nich lepszy. W tym samym 1949 roku Matocha zwyciężył podczas mistrzostw Czechosłowacji we wszystkich konkurencjach, w których przyszło mu startować (K-1 500 m oraz K-1 1000 m, K-2 1000 m, K-4 1000 m).
Rok później wziął udział w mistrzostwach świata, które odbyły się w Kopenhadze. Po raz pierwszy startował wówczas na tzw. łódce duńskiej, która wśród najlepszych reprezentacji była już standardem podczas Igrzysk w 1948 roku. Na 500 metrów w K-1 zajął w Danii miejsce siódme, natomiast w ekipie czteroosobowej na 10 km – czwarte.