Zrezygnował z roszczeń do stanowiska arcybiskupa Moguncji, jednak w dożywocie otrzymał część księstwa arcybiskupiego; wkrótce potem zniesiona została także ekskomunika.
Po śmierci Adolfa z Nassau w 1475 r. Teodoryk został ponownie wybrany na arcybiskupa Moguncji i zatwierdzony na tym stanowisku przez papieża Sykstusa IV. W tym okresie prowadził pokojową politykę. W 1477 r. utworzył na mocy bulli papieskiej uniwersytet w Moguncji, zbudował też w tym mieście nową rezydencję biskupią. Uzyskał wydaną w 1478 r. bullę papieską, która ustanawiała miasto Moguncję własnością arcybiskupów (dotąd było to wolne miasto). Starał się odzyskać utracone w toku ostatnich wojen ziemie księstwa, m.in. dzięki układowi z księciem-elektorem saskim Ernestem, za którego wsparcie oddał znaczną sumę pieniężną oraz powołał jego syna Albrechta na koadiutora, zapewniając mu w ten sposób następstwo po sobie (uzyskał też na to zgodę papieża Sykstusa IV).
Bibliografia
Kategoria:Arcybiskupi Moguncji Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Zmarli w 1482