Teodoryk z Isenburga (niem. Dieter von Isenburg; ur. ok. 1412, zm. 6 maja 1482) – arcybiskup Moguncji i książę-elektor Rzeszy w latach 1459–1461 i ponownie od 1475 r.
Życiorys Teodoryk był synem Teodoryka, hrabiego Isenburg-Büdingen oraz Elżbiety, córki Ottona, hrabiego Solms-Braunfels. Już jako dwudziestolatek był kanonikiem w Moguncji, Trewirze i Kolonii. Studiował w Kolonii i Erfurcie, gdzie w 1434 r. był rektorem. W 1453 r. kustosz katedry w Moguncji. W 1456 r. był kandydatem na stanowisko arcybiskupa Trewiru. W czerwcu 1459 r. został wybrany na arcybiskupa Moguncji, jego przeciwnikiem był jednak popierany przez mniejszość kapituły Adolf z Nassau. Papież Pius II po długich staraniach zgodził się zatwierdzić Teodoryka, jednak pod warunkiem zapłaty niezwykle wysokich annatów, czego Teodoryk nie był w stanie zrobić. Teodoryk znalazł się w opozycji antypapieskiej (głosił daleko posunięte plany reformy Kościoła) i antycesarskiej. W 1461 r. Teodoryk został ekskomunikowany i pozbawiony stanowiska przez Piusa II, który zatwierdził na to stanowisko Adolfa z Nassau. Wybuchła otwarta wojna o Moguncję, obaj konkurenci zyskali potężnych sojuszników wśród książąt Rzeszy. W 1462 r. Adolf zdobył Moguncję i w 1463 r. Teodoryk był zmuszony do porozumienia z Adolfem.