W latach 1979–1998 podczas prac konserwacyjnych odsłonięto znaczne części gotyckiej polichromii.
Architektura Kościół Świętego Seweryna składa się z czteroprzęsłowego bazylikowego korpusu nawowego, poprzedzonego wieżą zachodnią usytuowaną na osi transeptu, oraz dwuprzęsłowego, poligonalnie zamkniętego prezbiterium, do którego przylegają kaplice. Poniżej prezbiterium znajduje się późnoromańska krypta. Do północnej nawy głównej przylega zachowane południowe skrzydło krużganku. Wnętrze jest nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym (wspartym na służkach przylegających do filarów lub lizen), oprócz nawy głównej, która ma późnogotyckie sklepienie sieciowe.
Artykulacja ścian prezbiterium, które mają podział na dwie strefy, łączy cechy romańskie z gotyckimi. Dolna strefa mieści w zamknięciu nisze z okrągłymi oknami z sześciolistnymi rozetami, natomiast okna górnej strefy są zamknięte półkoliście. Podobnie jak w dolnej strefie, okna strefy górnej znajdują się w niszach obramionych ostrołukowymi arkadami. Wnętrze korpusu nawowego, którego ściany mają również dwustrefowy podział, ma jednolity gotycki charakter. Poniżej ostrołukowych okien znajdują się ostrołukowe arkady międzynawowe wsparte na flarach wiązkowych.