Dzieje thumb|left|240px|Widok na kościół z 1925 r. Początki dziejów świątyni sięgają późnego antyku. W północno-zachodniej części miasta znajdowała się nekropolia, na terenie której w IV wieku wzniesiono na planie owalnym memorium (rodzaj kopułowego mauzoleum) mieszczące wewnątrz grób świętego Gereona – żołnierza Legii Tebańskiej, zmarłego śmiercią męczeńską w Kolonii w 318 roku. Dawne mauzoleum było zbudowane na planie owalu przykryte kopułą. Jego wymiary wynosiły 23,70 i 19,80 metrów. Od strony wschodniej zamykała go półkolista absyda. Mniejsze absydy przylegały także do ścian bocznych. Kluczem do bardziej precyzyjnego datowania są odnalezione pośród pozostałości mauzoleum monety i fragmenty steli nagrobnej z wizerunkiem Izydy datowane na rok 345. Ponadto, oprócz części owalnej, od strony zachodniej znajdował się prostokątny narteks (z dwoma bocznymi absydami od strony północnej i południowej) łączący mauzoleum z czworobocznym atrium.