Salut 2, wystrzelony 3 kwietnia 1973 roku, stanowił w rzeczywistości prototyp ściśle tajnej stacji kosmicznej Ałmaz, czyli „Diament” – oznaczenie Salut nadano, aby ukryć jej prawdziwe przeznaczenie. Mimo że nazywała się tak samo jak pierwsza, zbudowana przez Wasilija Miszyna, całkowicie się od niej różniła. Jej konstruktorem był rywal Miszyna – Władimir Czełomiej. Powstała do celów wojskowych. Miała duży teleskop, zajmujący całą wysokość jej kabiny. Wskutek wadliwej pracy trzeciego stopnia rakiety Proton nowa stacja uzyskała zbyt szybką rotację, co praktycznie uniemożliwiło jej wykorzystanie do misji załogowych. Salut 2 obiegał Ziemię przez 55 dni, do 28 maja 1973 roku.

Stację Salut oznaczoną DOS 3, której nazwę przejęła stacja Ałmaz, wyniesiono na orbitę 11 maja 1973 roku, trzy dni przed startem amerykańskiej stacji Skylab. Błąd w oprogramowaniu stacji, pozostającej w tym momencie poza zasięgiem radzieckiej kontroli lotu, doprowadził do odpalenia silników korekcyjnych stacji, które kontynuowały pracę aż do całkowitego wyczerpania paliwa. Ponieważ stacja znajdowała się już na orbicie i została wychwycona przez zachodnie radary, władze radzieckie ogłosiły, że pojazd był satelitą o nazwie Kosmos 557.