Od 1914 działał w Rosji, gdzie był jednym z czołowych działaczy SDKPiL.
W 1915 był jednym z redaktorów czasopisma Waprosy Strachowanija (Sprawy ubezpieczeniowe) oraz bolszewickiej Prawdy, następnie wraz z Maksymem Gorkim wydawał miesięcznik Letopis. Współredagował też pismo Życie. Działacz Stowarzyszenia Robotniczego „Promień”, prowadził cykl prelekcji propagujących program SDPRR(b) i SDKPiL. Po rewolucji lutowej brał udział w utworzeniu redakcji Izwiestii i został członkiem Centralnego Kolegium Wykładowców Komitetu Piotrogrodzkiego SDPRR(b). Podczas rewolucji październikowej był komisarzem Piotrogrodzkiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego przy Nikołajewskiej Szkole Kawalerii. Od listopada 1917 do maja 1918 sekretarz Ludowego Komisariatu Pracy Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (RFSRR).
Brał udział w II Ogólnorosyjskim Zjeździe Komisarzy Pracy w Moskwie, na którym wygłosił referat. Współpracownik esdekapelowskiej Trybuny. Od maja do listopada 1918 kierownik Wydziału Rozdziału Metali Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej, potem redaktor jej organu prasowego Ekonomiczeskaja Żizn i kierownik działu ekonomicznego dziennika Izwiestija WCIK. W listopadzie 1918 uczestniczył w Moskwie w III Konferencji grup SDKPiL w Rosji.