Akt III W hotelu dochodzi do schadzki Zdenki z Matteo, który jest przekonany, że gościł w pokoju Arabelli. Kiedy ta wraca z balu, młodzieniec nie rozumie jej obojętności, za to jego zachowanie wywołuje furię Mandryki. Kiedy pojedynek zazdrosnych rywali wisi na włosku, Zdenka przyznaje się do intrygi. Uczucia Mattea zwracają się ku Zdence, tymczasem Arabella nie chce się dać przebłagać Mandryce, dotknięta jego podejrzeniami. Kiedy zrozpaczony Mandryka jest już niemal gotów wycofać się, Arabella wkracza na scenę ze szklanką wody, którą podaje ukochanemu na znak zaręczyn. Narzeczony wypija wodę i tłucze szklankę, by nikt z niej już nie pił.
Historia utworu Hofmannsthal stworzył libretto Arabelli w latach 1927-1929, a Strauss – już po śmierci librecisty – skomponował muzykę w latach 1930-1933. W premierowej obsadzie w drezdeńskiej Semperoper w partii tytułowej wystąpiła Viorica Ursuleac, partię Zdenki śpiewała Margit Bokor, Mandryką był Alfred Jerger, a całość prowadził Clemens Krauss. Utwór odniósł sukces i szybko dostał się na inne sceny operowe – w Berlinie, Wiedniu, Hamburgu, Sztokholmie (1933), Zurychu, Bazylei, Monte Carlo, Londynie, Buenos Aires i Amsterdamie (1934). Wybitnymi wykonawczyniami partii Arabelli były m.in.