Przeprowadzka do miasta Koniec lat 90. przyniósł kolejną rewolucyjną zmianę – opuszczenie pierwotnej, leśnej bazy w Czołowie, która po latach służby stała się opuszczonym, niszczejącym obiektem. Na przełomie 1999 i 2000 roku dywizjon został przeniesiony i podzielony. Sztab i obsługa trafiły do koszar na poznańskiej Ławicy, zajmując budynki po byłym batalionie zaopatrzenia Wojsk Lotniczych. Natomiast sprzęt bojowy – wyrzutnie i stacje radiolokacyjne – przemieszczono na stanowiska ogniowe w Trzaskowie koło Murowanej Gośliny, wcześniej zajmowane przez rozformowany 30. Dywizjon. Ta przeprowadzka z zakonspirowanej, samowystarczalnej bazy do istniejących kompleksów wojskowych w pobliżu miasta była podyktowana najprawdopodobniej względami ekonomicznymi. W nowej rzeczywistości finansowej utrzymywanie rozproszonych, niewielkich garnizonów stało się nieefektywne; konsolidacja była koniecznościąhttps://www.youtube.com/watch?v=OIU60ozF-Dk.
Ostatnia dekada i trwałe dziedzictwo (2004–2011) Ostatnie lata istnienia dywizjonu to okres paradoksalny.