oraz ponownie na osiedlu Zeeheldenbuurt, w sąsiedztwie pierwszej realizacji, balustradę Eendjesbrug (Most kaczki, 2021).

Komentujący twórczość Tomasza Vetulaniego oceniali, że „artysta żongluje z łatwością i przekorą rozmaitymi środkami wyrazu oraz mediami”, „bawi się wyrwanymi z kontekstu rzeczywistości wizerunkami przedmiotów” tworząc krytyczne prace o „mocnych konotacjach społecznych i politycznych”, „prześmiewczym i ironicznym charakterze”, w których patrzy na Polskę „z dużą obawą, (...) z perspektywy emigranta, z odmiennie ukształtowanej kulturowo i społecznie Holandii, która stała się jego nową ojczyzną”. Jego obiekty „są kpiarskie, ironiczne. Tomasz Vetulani tworzy też „subtelne obrazy-obiekty”, z reguły przedstawiające postać kobiecą, w których „celowo odrzuca klasyczne piękno postaci na rzecz kruchości, ulotności czy po prostu większej wrażliwości na to, co zastane”.