Teofilakt jest również autorem pism polemicznych Przeciw Łacinnikom (Katá tus Latinus) oraz Przeciw Żydom (Katá tus Iudájus) oraz zbioru złożonego z 11 homilii: Na Zmartwychwstanie, Na uczczenie Krzyża Św. i innych Część z nich została dosłownie przepisana z Homiliarza Teofana Kerameusa, arcybiskupa Taorminy. Dużą wartość dla historii kultury przedstawiają Listy pisane z Ochrydy do bliskich przyjaciół w stolicy, często nawet członków rodu cesarskiego, jak Nicefor Bryennios, biskup Nicetas z Serraj, Mikołaj Kallikles.
Teofilakt napisał ponadto, skierowany do swego wychowanka, Konstantyna, podręcznik Wychowanie cesarskie (Pajdéja basiliké pros porphyrogennéton Konstantínon). Wysławia w nim jego rodzinę, zwłaszcza matkę Marię, a w dalszej części mówi o religii, obyczajach, sztuce rządzenia, konieczności ćwiczeń wojskowych. Wykład swój oparł na pismach Ksenofonta, Platona, Polibiusza i Diogenesa Laertiosa.
Pewną wartość poznawczą posiada Mowa pochwalna na cesarza Aleksego Komnena oraz dwie hagiografie: elogium Na męczennika z Tyberiupolis i Żywot Klemensa z Ochrydy.