Lisewo koło Pucka graniczyło z włościami Krokowskich, z którymi Lisewscy powiązani byli interesami i sporami sądowymi. Persigke von Lissau otrzymał w 1458 poręczenie Jürgena von Krockow. Od XVII wieku Lisewo puckie zaczęli stopniowo przejmować Krokowscy. Lisewo kaszubskie znane jest od 1400 roku. Z tego też roku pochodzi wzmianka o Dargomirze Bartoszu, który był być może przodkiem Lisewskich z ziemi lęborskiej. Mimo to, rodziny tej tam nie odnotowano. Pierwsza wzmianka o Lisewskich w tej okolicy pochodzi z 1614 (Salomon i Maciej w Dzięcielcu). Obaj bracia występowali w 1624 jako krewni wcześniej wzmiankowanego Achacego. Kolejne wzmianki z lat 1618 (Lissow), 1651 (Zofia Dzięcielska), 1658 (Jürgen von Lissow w Komoszewie). Rodzina jednak nie wygasła w XVII wieku, i istnieją wzmianki z lat 1724 (Adam Lisewski w Pobłociu), 1725 (Eufrozyna i Justyna Lisewskie), 1772 (A. Lisowski). Również Liszewscy jeszcze w roku 1859 byli dziedzicami i właścicielami dóbr rycerskich w Skrzeszewie Szlacheckim i Królewskim w okolicy Lisewieca.
Herbowni Lisewski (Lis, Lisiewski, Lisowski, Liss, Lissewski, Lissow, Lissowski, Liszewski, Lisziewski, Lysowski, Lyssewski).