Rodzina Lisewskich tło|mały|Herb Lisewski (Lißowen) na mapie Pomorza Lubinusa (1618). Rodzina biorąca nazwisko od wsi którejś ze wsi noszącej nazwę Lisewo. Było pięć takich wsi na Pomorzu, z których trzy były wsiami szlacheckimi: Lisewo w powiecie puckim, Lisewo w dawnym powiecie lęborskim (Lißen na mapie Lubinusa z roku 1618), i Lisewiec. Najstarszą z tych wsi jest Lisewo w powiecie puckim. W roku 1398 odnotowano Bartusza z Lisewa. Ten sam człowiek był w latach 1417-35 ławnikiem sądu ziemskiego komturstwa gdańskiego. Tam w roku 1452, w Gdańsku przedwojennym wojny trzynastoletniej, Jocusch von Lissow był członkiem trzydziestu sześciu honorowych (Ehrbare) miasta, którzy przez pismo do wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego wystąpili na stronę zakonu i przeciwko Związku Pruskiego.
Kolejna wzmianka o rodzinie pochodzi dopiero z 1504 (Wojciech z Lisowa, ławnik gdański), następne z lat 1526 (Jan i Grzegorz Lisewski), w 1526 Marcin Lis otrzymuje potwierdzenie praw majątkowych w Małym Gliśnie przez króla Zygmunta Starego1570 (Michał Lisewski, ławnik ziemski w latach 1580-97), 1580-1620 (Franciszek Lis w Połchówku). W latach 1611–14 ławnikiem ziemskim puckim był Salomon Lisowski, zaś w 1621 na sejm posłował Achacy Lisowski. W 1682 wzmiankowany był Jan Liszewski w Pobłociu.