W okresie od 11 czerwca do 8 lipca 1948 w Palestynie obowiązywał pierwszy rozejm. Okres ten został wykorzystany do budowy fortyfikacji obronnych Be’erot Jicchak. Zawieszenie broni zostało zerwane 8 lipca 1948 przez Egipcjan, którzy zajęli kilka ważnych strategicznie punktów: wioski Kaukaba i Hulajkat oraz Wzgórze 113 położone na wschód od kibucu Negba. W odpowiedzi dowództwo izraelskie rozpoczęło operację An-Far (9-15 lipca). Większość walk koncentrowała się w rejonie arabskich wiosek Irak Suwajdan i Ibdis. Była to jedna z najostrzejszych bitew wojny, w której wykorzystywano artylerię, czołgi i samoloty. W dniu 12 lipca Egipcjanie przeprowadzili frontalny atak na kibuc (II bitwa o kibuc Negba). W kolejnych dniach bez powodzenia atakowali także kibuce Galon i Gat, natomiast 15 lipca Egipcjanie postanowili zdobyć Be’erot Jicchak, który był spostrzegany jako poważne zagrożenie dla linii komunikacyjnych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa o Be’erot Jicchak · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.