W 2000, po trzeciej wygranej Fujimoriego w wyborach prezydenckich, Montesinos zaczął oficjalnie pojawiać się na uroczystościach państwowych jako jeden z najwyższych funkcjonariuszy państwowych. Jednak już w tym samym roku w mediach pojawiły się tzw. vladivideos – nagrania utrwalające wręczanie przez Montesinosa łapówek politykom i dziennikarzom, najprawdopodobniej wykonane na jego własne polecenie i udostępnione środkom masowego przekazu przez pracownika SIN. 14 września 2000 opozycja antyfujimoristowska ujawniła pierwsze z tych nagrań; wkrótce okazało się, że jest ich znacznie więcej, ok. 700. Montesinos uciekł do Panamy, nie uzyskał jednak azylu politycznego. Wyjście na jaw posiadania przez niego tajnych kont w tym kraju zapoczątkowało kolejny skandal polityczny w Peru, który zakończył się złożeniem urzędu prezydenckiego przez Alberto Fujimoriego.
Montesinos wrócił z Panamy do Peru, skąd ponownie zbiegł, gdy został przeciwko niemu wystawiony list gończy. Aresztowany w Wenezueli i poddany ekstradycji do Peru, został skazany na 15 lat pozbawienia wolności za korupcję, a następnie na 20 lat więzienia za zorganizowanie sprzedaży 10 tys.