Pearson & Sons of London, associated with England's Whitehall Electric Investments Ltd. Wówczas to zmieniono nazwę CTEV na Compañía de Electricidad de Valparaíso (CEV), która 1 stycznia 1929 została sprzedana holdingowi Electric Bond & Share z USA. Spółka ta przejęła także operatora tramwajów z Santiago dzięki temu wymieniono pomiędzy tymi miastami część taboru. Tramwaje osiągnęły swój szczyt rozwoju na początku 1930, kiedy to 60 km tras obsługiwało 144 tramwajów silnikowych, 42 tramwaje doczepne i 11 technicznych. System obsługiwały trzy zajezdnie: Calle Independencia downtown Calle General del Canto w Playa Ancha Chorrillos terminus w Viña del Mar
Nowy właściciel CEV przebudował wszystkie tramwaje piętrowe na jednopoziomowe. 15 września 1945 spółka CEV została wywłaszczona przez rząd Chile. Zmieniono wtedy nazwę spółki na Empresa Nacional de Transportes. Wówczas rząd wykupił także inne sieci i zapowiedział całkowitą likwidację tramwajów w Chile. Stopniowa likwidacja sieci tramwajowej rozpoczęła się w 1947. W 1950 sieć tramwajowa składała się tylko z dwóch krótkich linii w centrum. Tramwaje w Valparaíso zlikwidowano 30 grudnia 1952 po 89 latach eksploatacji. Tramwaje zostały zastąpione przez trolejbusy kursujące do dzisiaj.
Bibliografia historia tramwajów w Chile na stronie tramz.com
Valparaíso Kategoria:Valparaíso