Po 1907 W 1907 zelektryfikowano ostatnie linie tramwaju konnego. Po odbudowie zniszczeń wyrządzonych przez trzęsienie ziemi CTEV posiadało 137 tramwajów. W 1909 tramwaje przewiozły 29 mln pasażerów. W 1910 CTEV podpisało z władzami miasta umowę na zakup większej ilości taboru i budowę nowych linii tramwajowych. Po podpisaniu tej umowy CTEV nie zakupił nowych tramwajów i nie wybudował żadnej nowej linii. W czasie I wojny światowej stan taboru znacznie się pogorszył, wycofano z eksploatacji część taboru i podniesiono ceny co wywołało niezadowolenie wśród mieszkańców. Wprowadzono także ograniczenia w ilości przewożonych pasażerów przez tramwaje. Wkrótce CTEV przebudowało 25 najstarszych tramwajów na piętrowe. 10 marca 1920 wyproszony pasażer z przepełnionego tramwaju rzucił kamieniem w przednią szybę tramwaju co wywołało bójki, które trwały przez 4 godziny w trakcie których zniszczono 56 tramwajów. Z powodu zaistniałej sytuacji właściciel CTEV Deutsch-Überseeische Elektrizitäts-Gesellschaft sprzedał CTEV hiszpańskiej spółce Compañía Hispano-Americana de Electricidad mającą swoją siedzibę w Madrycie. W ciągu kolejnych dwóch lat spółka ta zrealizowała część planów CTEV. Zamówiono także 23 czteroosiowych, piętrowych tramwajów. Jeszcze zanim nowe tramwaje dotarły do miasta spółka została 11 kwietnia 1923 sprzedana firmie S.