Oryginalny język Oryginalnym językiem księgi jest najprawdopodobniej grecki, przemawia za tym oparcie tekstu na Septuagincie. Niektórzy naukowcy postulowali istnienie wcześniejszego oryginału semickiego (hebrajskiego lub aramejskiego), jednak brak jest śladów tłumaczenia, trudno też doszukiwać się w tekście semityzmów. Nie są znane żadne wersje tekstu ani jego fragmenty w żadnym z języków semickich.
Środowisko powstania Dokument bardzo mocno nawiązuje do Septuaginty, musiał więc powstać po jej sporządzeniu (tę część Septuaginty datuje się na 150 rok p.n.e.). Najstarszy istniejący rękopis pochodzi z V wieku, więc tekst musiał być już wtedy dość dobrze znany, skoro zadano sobie trud sporządzenia jego koptyjskiego tłumaczenia. Zakładając powstanie tekstu w diasporze aleksandryjskiej, należy przyjąć datę jej faktycznej likwidacji (115 – 117 rok p.n.e.) jako graniczny termin powstania księgi. Prawdopodobne nawiązanie do najazdu Partów na Palestynę (rok 40 p.n.e.) pozwala datować księgę na koniec I wieku p.n.e., lecz zwykle przenosi się czas redakcji na I wiek n.e., gdyż wydaje się on być najbardziej prawdopodobny.