Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2002 w Salt Lake City ponownie rozegrano bieg na 15 km, a zamiast dotychczasowych biegów na 10 km i biegu pościgowego, po raz pierwszy przeprowadzono konkurencję łączoną 2 × 10 km, którą w kolejnych igrzyskach zastąpiono dystansem 2 × 15 km. Jednocześnie w 2002 roku w kalendarzu igrzysk po raz pierwszy znalazł się sprint indywidualny, a cztery lata później w Turynie także sprint drużynowy.
Najwięcej medali olimpijskich w biegach narciarskich – 78 (w tym 34 złote, 18 srebrnych i 16 brązowych) zdobyli zawodnicy reprezentujący Norwegię. Na kolejnych miejscach klasyfikacji medalowej znajdują się: reprezentanci Szwecji (58 medali, w tym 23 złote, 15 srebrnych i 20 brązowych), Finlandii (45 medali, w tym 13 złotych, 13 srebrnych i 19 brązowych) oraz Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (31 medali, w tym 11 złotych, 8 srebrnych i 12 brązowych).
Zawodnikiem, który najwięcej razy stawał na podium zawodów olimpijskich, jest Norweg Bjørn Dæhlie, który wywalczył łącznie 12 medali, w tym 8 złotych i 4 srebrne. Drugim zawodnikiem pod względem liczby medali jest Sixten Jernberg, który dziewięciokrotnie wywalczył medal olimpijski (4 złote medale, 3 srebrne i 2 brązowe).