thumb|Sixten Jernberg, dziewięciokrotny medalista olimpijski w biegach narciarskich thumb|Martin Lundström, trzykrotny medalista igrzysk olimpijskich w biegach narciarskich thumb|Per-Erik Hedlund, mistrz olimpijski z 1928 roku Medaliści igrzysk olimpijskich w biegach narciarskich – lista zawodników, którzy przynajmniej raz w karierze zdobyli medal w zawodach olimpijskich w biegach narciarskich mężczyzn.
Jedną z dyscyplin olimpijskich wchodzących w skład narciarstwa klasycznego są, obok skoków narciarskich i kombinacji norweskiej, biegi narciarskie. Zawody mężczyzn w tej dyscyplinie w ramach zimowych igrzysk olimpijskich rozgrywane są od 1924 roku. Do 1932 roku w kalendarzu igrzysk znajdowały się dwie konkurencje biegowe – bieg techniką klasyczną na 18 oraz na 50 km. W 1936 roku po raz pierwszy w ramach igrzysk olimpijskich rozegrano bieg sztafetowy 4 × 15 km. W 1956 roku zmieniono dystans krótszego z biegów, z 18 na 15 km i dodatkowo do konkurencji olimpijskich włączono bieg na 30 km. W latach 1992–1998 nie rozegrano biegu na 15 km, zastępując go dystansem o 5 km krótszym oraz biegiem pościgowym 10+15 km. Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2002 w Salt Lake City ponownie rozegrano bieg na 15 km, a zamiast dotychczasowych biegów na 10 km i biegu pościgowego, po raz pierwszy przeprowadzono konkurencję łączoną 2 × 10 km, którą w kolejnych igrzyskach zastąpiono dystansem 2 × 15 km. Jednocześnie w 2002 roku w kalendarzu igrzysk po raz pierwszy znalazł się sprint indywidualny, a cztery lata później w Turynie także sprint drużynowy.
Najwięcej medali olimpijskich w biegach narciarskich – 78 (w tym 34 złote, 18 srebrnych i 16 brązowych) zdobyli zawodnicy reprezentujący Norwegię. Na kolejnych miejscach klasyfikacji medalowej znajdują się: reprezentanci Szwecji (58 medali, w tym 23 złote, 15 srebrnych i 20 brązowych), Finlandii (45 medali, w tym 13 złotych, 13 srebrnych i 19 brązowych) oraz Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (31 medali, w tym 11 złotych, 8 srebrnych i 12 brązowych).
Zawodnikiem, który najwięcej razy stawał na podium zawodów olimpijskich, jest Norweg Bjørn Dæhlie, który wywalczył łącznie 12 medali, w tym 8 złotych i 4 srebrne. Drugim zawodnikiem pod względem liczby medali jest Sixten Jernberg, który dziewięciokrotnie wywalczył medal olimpijski (4 złote medale, 3 srebrne i 2 brązowe). Pięciokrotnie złote medale zdobył Thomas Alsgaard.
W biegach sztafetowych najwięcej, sześć tytułów mistrzów olimpijskich zdobyli Szwedzi, pięć tytułów zdobyli Norwegowie, a cztery Finowie. Spośród wszystkich krajów największą liczbę medali w sztafetach zdobyła Norwegia – 14.
Ośmiokrotnie zdarzyło się, że całe podium olimpijskie zajęli biegacze z tego samego kraju. Po raz pierwszy miało to miejsce w 1924 roku, kiedy w biegu na 50 km wszystkie medale zdobyli Norwegowie – Thorleif Haug, Thoralf Strømstad i Johan Grøttumsbråten. Cztery lata później w biegu na 18 km ponownie całe podium należało do Norwegów, tym razem byli to jednak Johan Grøttumsbråten, Ole Hegge i Reidar Ødegaard. W trakcie tych samych igrzysk w biegu na 50 km wszystkie miejsca premiowane medalami zajęli natomiast Szwedzi – Per-Erik Hedlund, Gustaf Jonsson i Volger Andersson. W 1936 i 1948 roku ponownie na całym podium stanęli zawodnicy szwedzcy. W Garmisch-Partenkirchen w biegu na 50 km byli to: Elis Wiklund, Axel Wikström i Nils-Joel Englund, a w Sankt Moritz w biegu na 18 km: Martin Lundström, Nils Östensson i Gunnar Eriksson. W 1992 roku wszystkie medale w biegu na 30 km zdobyli biegacze z Norwegii – Vegard Ulvang, Bjørn Dæhlie i Terje Langli. W 2014 roku na trzech pozycjach medalowych w biegu na 50 km zostali sklasyfikowani biegacze rosyjscy – Aleksandr Legkow, Maksim Wylegżanin i Ilja Czernousow. W 2018 roku wszystkie miejsca na podium w biegu łączonym mężczyzn zajęli Norwegowie – Simen Hegstad Krüger, Martin Johnsrud Sundby i Hans Christer Holund.
Jeden raz w historii biegów narciarskich mężczyzn na igrzyskach olimpijskich zdarzyło się, że złoty medal w tej samej konkurencji zdobyło ex aequo dwóch zawodników. Dokonali tego Thomas Alsgaard i Frode Estil, którzy w biegu łączonym 2 × 10 km w Salt Lake City dobiegli na metę na drugiej pozycji i za sprawą dyskwalifikacji pierwszego Johanna Mühlegga ostatecznie zdobyli złote medale olimpijskie.
W haśle przedstawieni zostali medaliści igrzysk olimpijskich w biegach narciarskich, czyli biegacze, którzy przynajmniej raz w karierze stanęli na podium zawodów olimpijskich mężczyzn. W tabelach nie zostały natomiast wymienione medalistki zawodów kobiecych.
Medaliści chronologicznie Sprint indywidualny W 2002 roku po raz pierwszy rozegrano konkurencję sprinterską w ramach zimowych igrzysk olimpijskich. Podczas tych igrzysk długość trasy liczyła 1,5 kilometra, które zawodnicy musieli pokonać techniką dowolną. Cztery lata później dystans był o 200 m krótszy, a technika nie uległa zmianie. W 2010 roku dystans ponownie wynosił 1,5 kilometra, jednak biegacze musieli go pokonać stylem klasycznym. Na kolejnych igrzyskach sprint przeprowadzono ponownie techniką dowolną, cztery lata później ponownie klasyczną, a na następnych igrzyskach ponownie dowolną. Poniżej znajduje się zestawienie medalistów olimpijskich w sprincie mężczyzn.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin
Sprint drużynowy W 2006 roku poza sprintem indywidualnym rozegrano także sprint drużynowy. Każda drużyna startująca w tej konkurencji składa się z dwóch zawodników, którzy na przemian pokonują część trasy. W 2006 roku trasa liczyła 6 okrążeń po 1,3 kilometra (po 3 okrążenia na jednego zawodnika), a cztery lata później – 6 okrążeń po 1,6 kilometra. W obu przypadkach sprint odbywał się techniką dowolną. W 2014 roku okrążenia liczyły po 1,8 kilometra, a bieg odbywał się techniką klasyczną. Poniżej znajduje się lista medalistów poszczególnych biegów.
Na igrzyskach w 2014 roku w Soczi srebrny medal zdobyli reprezentanci Rosji – Maksim Wylegżanin i Nikita Kriukow. Po igrzyskach u Wylegżanina wykryto jednak stosowanie niedozwolonych środków dopingujących, co skutkowało dyskwalifikacją rosyjskiej sztafety. Drugie miejsce pozostawiono nieobsadzone. Decyzję uchylił w lutym 2018 roku Sportowy Sąd Arbitrażowy i Rosjanie odzyskali zdobyty medal.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2006, Turyn Szwecja Thobias Fredriksson Björn Lind Norwegia Jens Arne Svartedal Tor Arne Hetland Rosja Iwan Ałypow Wasilij Roczew2010, Vancouver Norwegia Petter Northug Øystein Pettersen Niemcy Axel Teichmann Tim Tscharnke Rosja Nikołaj Moriłow Aleksiej Pietuchow2014, Soczi Finlandia Iivo Niskanen Sami Jauhojärvi Rosja Nikita Kriukow Maksim Wylegżanin Szwecja Emil Jönsson Teodor Peterson2018, Pjongczang Norwegia Martin Johnsrud Sundby Johannes Høsflot Klæbo Olimpijscy sportowcy z Rosji Dienis Spicow Aleksandr Bolszunow Francja Maurice Manificat Richard Jouve2022, Pekin Norwegia Erik Valnes Johannes Høsflot Klæbo Finlandia Iivo Niskanen Joni Mäki Rosyjski Komitet Olimpijski Aleksandr Bolszunow Aleksandr Tierientjew
Bieg na 10 km Bieg na 10 kilometrów w ramach zimowych igrzysk olimpijskich rozegrano trzy razy, w latach 1992–1998. Za każdym razem był to bieg techniką klasyczną. Dwa złote medale w tej konkurencji zdobył Bjørn Dæhlie. Poniżej znajdują się medaliści wszystkich biegów.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1992, Albertville 1994, Lillehammer 1998, Nagano
Bieg na 15 km Nieprzerwanie od 1956 roku w kalendarzu zimowych igrzysk olimpijskich znajduje się bieg na 15 kilometrów mężczyzn. W latach 1956–1988, 2002–2006 oraz 2014 rozgrywano go techniką klasyczną, w latach 1992–1998, w 2010 i 2018 był to bieg techniką dowolną. Krajem, który zdobył najwięcej medali w tej konkurencji, jest Norwegia, która wywalczyła łącznie dziewięć medali, w tym trzy złote. Poniższa tabela przedstawia wszystkich medalistów z lat 1956–2022.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1956, Cortina d’Ampezzo 1960, Squaw Valley 1964, Innsbruck 1968, Grenoble 1972, Sapporo 1976, Innsbruck 1980, Lake Placid 1984, Sarajewo 1988, Calgary 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin
Bieg na 18 km W latach 1924–1952 przeprowadzany był bieg mężczyzn na 18 kilometrów techniką klasyczną. Wszystkie medale w tej konkurencji zdobyli reprezentanci Norwegii, Szwecji i Finlandii, przy czym najwięcej, siedem, wywalczyli Norwegowie. W tabeli ukazani zostali wszyscy medaliści biegu na 18 kilometrów.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1924, Chamonix 1928, Sankt Moritz 1932, Lake Placid 1936, Garmisch-Partenkirchen 1948, Sankt Moritz 1952, Oslo
Biegi łączone i pościgowe W latach 1992–1998 w ramach igrzysk olimpijskich rozegrano bieg pościgowy na 25 kilometrów. Najpierw przeprowadzony był bieg na 10 kilometrów techniką klasyczną, za który przyznane zostały medale olimpijskie. Kilka dni później zawodnicy w odwrotnej kolejności do miejsc zajętych w biegu na 10 km, wystartowali w biegu na 15 km techniką dowolną. Taki sposób przeprowadzania biegu pościgowego dotyczył igrzysk w 1992, 1994 i 1998 roku. Medale w tej konkurencji zdobyli biegacze z Norwegii, Kazachstanu i Włoch. We wszystkich trzech igrzyskach medal w tej konkurencji wywalczył Bjørn Dæhlie.
Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2002 w Salt Lake City po raz pierwszy i jedyny rozegrano bieg łączony 2 × 10 km. Początkowo konkurencję wygrał reprezentujący Hiszpanię, Johann Mühlegg, jednak kontrola antydopingowa wykazała obecność w jego krwi darbepoetyny alfa, co spowodowało dyskwalifikację zawodnika i utratę medalu.
Od 2006 roku w kalendarzu zimowych igrzysk olimpijskich zamiast biegu na 30 kilometrów wprowadzony został bieg łączony – 15 km techniką klasyczną + 15 km techniką dowolną. Bieg ten rozegrano także w 2010, 2014, 2018 i 2022 roku. Poniżej znajduje się zestawienie medalistów wszystkich tych biegów.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1992, Albertville 1994, Lillehammer 1998, Nagano 2002, Salt Lake City – 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin
Bieg na 30 km Bieg na 30 kilometrów mężczyzn rozgrywany był w latach 1956–2002. Od 1956 do 1992 oraz w 1998 roku przeprowadzano go techniką klasyczną, w 1994 roku techniką dowolną, a w 2002 roku był to bieg masowy rozgrywany stylem dowolnym. Jako pierwszy na metę biegu w 2002 roku dotarł reprezentant Hiszpanii, Johann Mühlegg, jednak w jego organizmie wykryto doping, co pozbawiło go medalu. Poniższa tabela przedstawia medalistów wszystkich rozegranych biegów.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1956, Cortina d’Ampezzo 1960, Squaw Valley 1964, Innsbruck 1968, Grenoble 1972, Sapporo 1976, Innsbruck 1980, Lake Placid 1984, Sarajewo 1988, Calgary 1992, Albertville 1994, Lillehammer 1998, Nagano 2002, Salt Lake City Początkowo złoty medal wywalczył reprezentant Hiszpanii, Johann Mühlegg, jednak został zdyskwalifikowany za stosowanie niedozwolonych środków.
Sztafeta Rywalizacja męskich sztafet 4 × 10 kilometrów przeprowadzana jest od Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1936. Najwięcej medali – 15 – zdobyła sztafeta norweska (5 złotych, 9 srebrnych, 1 brązowy), natomiast najwięcej tytułów mistrza olimpijskiego – 6 – zdobyła sztafeta szwedzka. Poniżej znajduje się lista wszystkich ekip, które zdobyły medale igrzysk olimpijskich w sztafecie mężczyzn.
Na igrzyskach w Soczi w 2014 roku srebrny medal w sztafecie mężczyzn zdobyła początkowo reprezentacja Rosji w składzie: Dmitrij Japarow, Aleksandr Biessmiertnych, Aleksandr Legkow i Maksim Wylegżanin. Po igrzyskach u dwóch spośród nich – Legkowa i Wylegżanina – stwierdzono stosowanie dopingu, w efekcie czego Rosja została zdyskwalifikowana, a drugie miejsce pozostało nieobsadzone. Dyskwalifikację w lutym 2018 roku uchylił Sportowy Sąd Arbitrażowy, dzięki czemu Rosjanie odzyskali zdobyty medal.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1936, Garmisch-Partenkirchen Finlandia Sulo Nurmela Klaes Karppinen Matti Lähde Kalle Jalkanen Norwegia Oddbjørn Hagen Olaf Hoffsbakken Sverre Brodahl