Historia Wichester 1200 został wprowadzony do użytku w roku 1964, jako broń tania w produkcji w celu zastąpienia przestarzałej już konstrukcji Winchester 1912. Niewielkie jej ilości zostały nabyte w latach 1968 oraz 1969, przez US Army. Pomimo krótkiego stażu broni w armii, dowódcy dostali specjalne wytyczne, co należało zrobić ze strzelbą, w przypadku niebezpieczeństwa wpadnięcia broni w ręce nieprzyjaciela. Należało go rozłożyć na części pierwsze, a następnie unieszkodliwić w taki sposób, aby nie nadawał się do ponownego użycia w walce. Częściami strzelby, które musiały być zniszczone były: spust, magazynek, lufa, mocowanie bagnetu, ruchome łoże oraz osłona spustu. Wojskowa wersja modelu 1200 zasadniczo niczym nie różniła się od wersji cywilnej, oprócz wentylowanej osłony lufy oraz możliwości zamontowania bagnetu. Na przełomie lat 70. i 80., strzelbę zmodernizowano i od 1981 roku produkowana była już jako M 1300. Starszy model zniknął z oferty w 1983 roku, kiedy U.S. Repeating Arms Company zostało wykonawcą Winchester'a. Produkcję modelu 1300 zaniechano w roku 2006, kiedy to firma USRAC zbankrutowała. Pomimo upadku głównego producenta, część broni nadal produkowana jest pod tą samą nazwą marki, przez amerykańską firmę Browning Arms Company.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Strzelba Winchester 1200 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.