W latach 1948–1950 był profesorem Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Warszawie przed jej wcieleniem do ASP. Został członkiem podstawowej organizacji partyjnej PPR przy Związku Plastyków. Pod koniec roku 1945 zamieszkał w Warszawie. Po ogłoszeniu w roku 1949 obowiązującej doktryny realizmu socjalistycznego, wraz z żoną stworzyli wiele obrazów o tytułach np. Ziemia chłopom, Podziękowanie traktorzyście, Towarzysz Bierut wśród robotników, Brygada młodzieżowa na szybkościowcu. W 1950 otrzymał Państwową Nagrodę Artystyczną II stopnia w dziale plastyki za obrazy Przodownica i Rok 1944 w Lubelszczyźnie. mały|Grób rodzinny Jadwigi Jasieńczyk-Krajewskiej na cmentarzu Wojskowym na Powązkach, w którym spoczywają Juliusz i Aleksander Krajewscy.
W 1952 został członkiem założycielem grupy „Malarzy realistów”. W latach 1962–1969 uczestniczył w wystawach grupy „Zachęta”. W grudniu 1985 odbyła się w warszawskiej galerii „Zachęta” wystawa dzieł Heleny i Juliusza Krajewskich.