Juliusz Krajewski (ur. 3 września 1905 w Żółkwi, zm. 17 stycznia 1992 w Warszawie) – polski malarz, aktywny zwolennik realizmu socjalistycznego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Aleksandra i Jadwigi z domu Rozwadowskiej (1881–1959)Na podstawie nagrobka [dostęp 2023-12-14].. Studiował prawo na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, a następnie w latach 1929–1935 studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie u Mieczysława Kotarbińskiego. Po ukończeniu studiów przystąpił wraz z małżonką Heleną Malarewicz-Krajewską do grupy artystycznej „Czapka Frygijska” jednoczącej malarzy o poglądach lewicowych, i uczestniczył w wystawach tej grupy.
Po wrześniu 1939 znalazł się we wcielonym do ZSRR Białymstoku. W 1944 w Lublinie zaczął działać w Związku Polskich Artystów Plastyków. Był wiceprezesem Związku (1944–1949), a następnie prezesem (1949–1952).
W latach 1948–1950 był profesorem Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Warszawie przed jej wcieleniem do ASP. Został członkiem podstawowej organizacji partyjnej PPR przy Związku Plastyków. Pod koniec roku 1945 zamieszkał w Warszawie. Po ogłoszeniu w roku 1949 obowiązującej doktryny realizmu socjalistycznego, wraz z żoną stworzyli wiele obrazów o tytułach np. Ziemia chłopom, Podziękowanie traktorzyście, Towarzysz Bierut wśród robotników, Brygada młodzieżowa na szybkościowcu. W 1950 otrzymał Państwową Nagrodę Artystyczną II stopnia w dziale plastyki za obrazy Przodownica i Rok 1944 w Lubelszczyźnie. mały|Grób rodzinny Jadwigi Jasieńczyk-Krajewskiej na cmentarzu Wojskowym na Powązkach, w którym spoczywają Juliusz i Aleksander Krajewscy.
W 1952 został członkiem założycielem grupy „Malarzy realistów”. W latach 1962–1969 uczestniczył w wystawach grupy „Zachęta”. W grudniu 1985 odbyła się w warszawskiej galerii „Zachęta” wystawa dzieł Heleny i Juliusza Krajewskich. Po roku 1989 niektóre obrazy Krajewskich zostały przekazane do galerii sztuki socrealistycznej muzeum Zamoyskich w Kozłówce.
Zmarł 17 stycznia 1992 w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera GII DOD-3-5/6).
Ordery i odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy (1974) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (15 lipca 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki. Dyplom honorowy Związku Artystów Plastyków ZSRR (1979)Radzieckie dyplomy dla polskich artystów, "Trybuna Ludu", nr 267, 13 listopada 1979, s. 9.
Przypisy
Bibliografia Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, tom 6, s. 137, PWN, Warszawa 1965.
Kategoria:Członkowie Grupy Artystów Plastyków „Zachęta” Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Ludzie urodzeni w Żółkwi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy artyści socrealizmu Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1992