W roku 1428 wzmiankowany jest Leonard z Bogusławic h. Ostoja, który świadkował wraz z Maciejem z Bogusławic w sprawie Stefana z Ulesia w ziemi sieradzkiej, naganionego przez Jana Kolano z UlesiaA. Szymczakowa, Nagana szlachectwa w Sieradzkiem w XV wieku, [w:] "Heraldyka i okolice", red. A. Rachuba, S. Górzyński, H. Manikowska, Warszawa 2002, s. 461..
W latach 1445–1480 występuje w źródłach, wspomniany wyżej, Ścibor z Bogusławic h. Ostoja. W roku 1445, w Radomsku, zanegował szlachectwo Stanisława z Brzeźnicy i Jajek herbu OstojaK. Potkański, Zapiski herbowe z dawnych ksiąg ziemskich przechowywanych w archiwach radomskiem i warszawskiem, AKH, t. III, Kraków 1886, s. 141-142.. W roku 1480 wymieniony jest jako świadek w dokumencie potwierdzającym prawo Jana z Dąbrowy do posiadania części dóbr w DąbrowieW. Bukowski (red.), Materiały do Kodeksu Dyplomatycznego Małopolski, Polska Akademia Umiejętności, t. 5, nr 1543.. Ścibor z Bogusławic miał córkę Katarzynę, żonę Mikołaja ze Sromutki i Grębocin oraz syna Macieja, który w 1492 roku asystował swej siostrze, kiedy ta odbierała 60 grzywien posagu od szwagra Andrzeja ze Sromutki w zamian za ustąpienie z dóbr w Sromutce i GrębocinachA. Szymczakowa, Drobiazgi genealogiczne z sieradzkiego z XV wieku, [w:] „Rocznik Łódzki”, t.LIX, Łódź 2012, s.