Agitacja Jeszcze w trakcie rejestracji kandydatów, we wszystkich rejonach Mińska i centrach administracyjnych obwodów utworzone zostały tzw. kluby wyborców. Ich zadaniem było zaznajomienie obywateli republiki z prawem wyborczym i organizacja spotkań z kandydatami. W praktyce przedstawiano na nich głównie funkcjonariuszy partii komunistycznej. Kandydaci spoza partii, niezależni i z innych ruchów politycznych mieli bardzo ograniczone możliwości agitacji i dotarcia ze swoim programem do obywateli. Partie polityczne inne niż KPB były wówczas dopiero w stadium formowania; nie miały one dostępu do państwowego druku i środków masowego przekazu, zaś niezależne media wówczas jeszcze nie istniały. Oznaczało to, że kandydaci niezależni musieli samodzielnie prowadzić swoją kampanię wyborczą. Stawiało to w uprzywilejowanej pozycji osoby ze stanowisk kierowniczych w instytucjach i przedsiębiorstwach, które miały zwykle rozległe, nieformalne powiązania i znajomości.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:1990 w ZSRR Kategoria:Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka 1990 Białoruska SRR