Była ona w znacznym stopniu zależna od kierownictw przedsiębiorstw, a także od partii komunistycznej, której struktura miała charakter wytwórczo-terytorialny. Nie zachęcała zarazem kandydatów do zdobywania poparcia szerokich mas społecznych i wiązała ich ze środowiskami zawodowymi, z których się wywodzili.
Proces wyłaniania W pierwszych tygodniach kampanii wyborczej proces wyłaniania kandydatów charakteryzował się niewielką dynamiką, szczególnie w stolicy republiki – Mińsku. 11 stycznia 1990 roku, na dwa tygodnie przed końcem wyłaniania kandydatów, na 40 mandatów przysługujących temu miastu pretendowało jedynie 50 kandydatów. 13 stycznia w 59 okręgach wyborczych republiki nie było ani jednego kandydata. Większość kandydatów została wystawiona w ostatniej chwili – w ostatnich dniach rejestracji w republice odbywało się po 100 i więcej konferencji przedwyborczych dziennie. Aktywność obywateli w kampanii wyborczej i wyłanianiu kandydatów była niska. W znacznej części organizowane konferencje przedwyborcze miały charakter przymusowy lub rytualny i inicjowane były przez kierownictwa instytucji lub przez kandydatów. Szczególne trudności z wyłonieniem kandydatów miały instytucje edukacyjne.